بکربن صالح نقل مي کند به امام جواد عليه السلام نوشتم: پدرم ناصبي و داراي رأي خبيثي است از ايشان خيلي سختي ديده ام، قربانت بروم براي من دعا فرما و بفرمائيد چه کار کنم آيا افشا و رسوايش نمايم يا با ايشان مدارا نمايم؟ 

امام جواد عليه السلام در جواب نوشت:

مضمون نامه‏ ي شما را پيرامون پدرت فهميدم، اگر خدا بخواهد پيوسته براي تو دعا مي کنم، مدارا براي تو از افشاگري بهتر است، هر آينه با سختي آساني هست، صبر نما و شکيبا باش همانا سرانجام کار از آن پرهيزکاران است، خدا تو را در ولايت کسي که به ولايتش معتقد هستي ثابت قدم دارد ما و شما امانت هاي خدائي هستيم که امانات خود را ضايع نمي کند. 

بکربن صالح مي گويد - در اثر دعاي آن حضرت - خداوند قلب پدرم را به سوي من برگرداند به نحوي که در کاري با من مخالفت نمي کرد[1]

(1)بحارالانوار،ج50،ص55.

منابع:

(1)زندگانی امام جواد علیه السلام،حسین  ایمانی یامچی، ناشر:نشر روح - زمستان 1376

(2)نمونه هایی از فضایل و سیره فردی امام جواد علیه السلام،سیدعلی اکبر قریشی